Męski świat

Świetne czasopismo Propertydesign opublikowało ostatnio Top 15 : Kobiety w Polskiej architekturze. Bardzo ładnie, nikt tylko nie wyspowiadał się za co dawali punkty. Za liczbę publikacji w Architekturze Murator, za użytkową mieszkalną wytrzepaną dla developerów czy za nogi i profilówkę. Merytorycznie nie ma do czego się przyczepić, pełen przekrój, dizajnerka, menadżerka, profesorka. Niektóre nawet z nazwiskiem panieńskim. Szacowne persony świata rzeczy zbudowanych. Osobna rywalizacja w kategorii „kobiety” ? Dlaczego nie. Szczególnie, gdy sprawa dotyczy pchnięcia kulą. Albo rzutu młotem. Albo znajomości cytatów z Pasikowskiego. Albo architektury?

Gdyby ranking klasyfikował po naljlepszym selfie środowisko byłoby zbulwersowane. Choć prawdopodbnie lady architekt lekko by tylko zachichotały a rwetest podniosłaby dopiero Szczuka czy inna top feministka krytyki politycznej. Notorycznie zakładane na rajstopy gumiaki odebrały nam kobiecość, schropowaciała nam delikatność. Walczymy codziennie o miejsce w męskim świecie. Jak równa z równym. Dziadek mówił, ze przy kobiecie się nie przeklina. To po co przyłazi na budowę jak jej przeszkadza. Niech wraca do wymuskanych designerów i zajmie się socjoarchitekturą, wzronictwem albo wnętrzami. Niech zdejmie kask z loczków i niech rysuje sobie prototypy koncepcji ideowych. Obrazki niech robi. A przecież Politechniki kończy coraz więcej dziewczyn i rynek musi wchłonąć co dają. Lądują bidulki w męskim świecie i czerwienią się na co trzecie słowo. Kolega poklepie po plecach i powie, że tak już musi być; że jeszcze piętnaście pokoleń i chłopcy wpuszczą do swoich piaskownic, byleby tylko dziewczęta umiały się bić; że to nie biblioteka, tylko budowa. Czasami jeszcze ktoś im wyjaśnia litościwie, że siły to najlepiej jak schodzą pionowo w dół. Albo, że balkon działa jak wspornik. Powoli kobiety wsiadają na traktory i koparki. Powoli język adaptuje się do nowej konieczności zwracania się do płci pięknej „Ty Alicja, Pani, przesuń mi…yyy słup w osi C13”

Pogratulowałam kierowniczce naszego zakładu zajęcia chlubnego miejsca. To ona, z kwiatami we włosach, zapachem perfum, i na szpileczkach toruje drogę rzeszom architekt w kieckach. Może kiedyś jakaś pojawi się w rankingu TOP 15 polskiej architektury.